مشخصات:

خلاصه داستان:

نقد و بررسی سریال شهر بی رحم
خلاصه:
داستان با یه زوج به نام گیونگ می و جی هیونگ مین شروع میشه.هردو پلیسن و دارن بزرگترین باند مواد مخدر کره رو شناسایی میکنن تا دستیگرشون کنن اما این باند مخدر اینقدر قوی و گسترده هست که پلیسا نتونن راحت گیرشون بندازن.تو این گیر و دار و نقشه هاشون برای شناسایی باند مخدر و ابتدای سریال گیونگ می توسط یه تک تیر انداز وسط عملیات بهش شلیک میشه و میمیره.یه جی هیونگ می داریم که حالا میخواد انتقام دوست دخترشو بگیره و یه دختر به نام یون سومین که خواهر گیونگ می هست و اونم میخواد انتقام خواهرشو بگیره. و از اونجایی که این دختر تازه توی آکادمی پلیس قبول شده سعی میکنه بعنوان مامور مخفی به باند مخدر نفوذ کنه و وقتی اینکارو میکنه بدون اینکه بدونه عاشق رئیس باند مواد مخدر میشه که اسمش پسر دکتره.

نقد:
داستان یه جریان قوی و پیچیده داره. از اون دست فیلماییه که اگه چند دقیقشو بخوای جلو بزنی ادامشو نمیفهمی.روابط پیچیده، شخصیت پردازی پیچیده و در کل یه روند خیلی پیچیده که به شخصه منو یاد سریالهای آمریکایی مینداخت.تا اخر سریال اینقدر شوک های عجیب به آدم وارد میکنه که هی به خودت میگی ایول به نویسنده و قدرت تفکرش! از این مسائل باند مخدر و پلیس و این حرفا خیلی خوشم میاد و اینجا به بهترین شکل به تصویر کشیده شد. آدمایی که نه خیلی بدن و نه خیلی خوب، در واقع شخصیت های خاکستری.افرادی که دقیقا اعضای یه " باند بزرگ" هستن و همون بی رحمی هایی که باید ازشون نشون داده بشه.همه چیز منفعته. برای من شخصیتی که خیلی دوست داشتنی و حتی از سکانسای پسردکتر هم بیشتر منتظر سکانس هاش بودم سفری بود.چند قسمت آخر جوری براش دلم سوخت که اشکم در اومد! محبت پسر دکتر به هیونگ سو و جین سوک چقدر جالب بود و در مقابل وفاداری و محبت اون دو نفر به پسر دکتر. در مورد سومین باید بگم که کلا هدف از همچین نقشی برام قابل درک نبود.نه عاشقانه ی قوی رقم زده بود و اگه منطقی فکر کنیم نه میتونست شی هیون (پسردکتر) رو بگیره! منظورم از نظر منطقی اینه که وقتی اون همه پلیس خبره و باتجربه نمی تونستن پسردکتر رو بگیرن پس یکی که تازه تو آکادمی قبول شده و یه آدم عادیه میتونه اینکارو کنه؟! پس حداقل داستان باید از بعد عشقی تقویت میشد وگرنه نیازی به سومین توی سریال نبود. در کل بخوام بگم این سریال برام خیلی جذابیت داشت و لحظه به لحظشو دوست داشتم. و در مورد پایانش بگم که با این فضای تیره و آهنگای غمگینش انتظار هپی اندینگ نداشته باشین!

نقاط ضعف(اسپویل) : 1-عاشقانه ضعیف 2- هیونگ مین خیلی ریلکس یه ادم بی تجربه رو فرستاد برای گرفتن پسر دکتر! 3-سفری به شی هیون میگه " تو منو به این راه کشوندی" و یه جا به مین هونگ کی میگه " اون تقصیری نداره. بخاطر من تو این راه وارد شد". الان من دقیقا نفهمیدم قضیه چیه! کی کیو به اون راه کشوند؟دقیقا تقصیر کی بود؟( البته از فیلم مشخص بود اول سفری بوده بعد شی هیون هم بهش ملحق میشه.حدس میزنم اشتباه دیالوگی بوده!) 4- پلیسا سفری رو راحت و بدون اینکه بپرسن که مامور ماخفی کردت و مافوقت کیه ولش کردن 5- سفری به اون پلیسه مین هیونگ کی میگه " از اولم قصدت گرفتن پوسان نبود".منظورش چی بود؟!

سکانس برتر (کاملا اسپویل!) :
1-وقتی مشخص شد سفری پلیسه
2-مردن سفری
3- مردن شی هیون
4- وقتی جین سوک میفهمه شی هیون پلیسه و باهم حرف میزنن و شی هیون گریه میکنه
5- وقتی جین سوک سر جنازه ی سفری گریه میکنه
6- وقتی زیردست شی هیون نمیتونه بهش شلیک کنه و درنهایت به سرش شلیک میشه
7- وقتی سومین با همه اسمی شی هیون رو صدا میکنه و بعد میگه " اگه برم برات بهتره؟" و شی هیون میگه" آره" و دختره میره.

*کلا سکانس برتر خیلی داشت!

بازی بازیگران: همه عالی بودن.البته سومین بنظرم یکم قیافش یخ بود و لنگ میزد.
او اس تی: یکی از نقاط قوت سریال موسیقی متن و پایانی بی نظیرش بود.به جرات میتونم بگم از بین همه سریالهای کره ای دیگه این سریال بهترین آهنگا رو داره.
فیلمنامه: پرفکت

نمره سریال: 9.9

****

خیلی ممنون از سیمپل عزیز قبلا گفتم که من خیلی دیر شروع به نقد نویسی کردم وجای نقد خیلی از سریالها واقعا تو این وبلاگ خالیه ..این سریال هم از اون دست سریالهای خوش ساخته که متاسفانه تو کامپیوترم نگه نداشتم ..که بتونم دوباره دوره کنم وازش نقد بنویسم ..

به هرحال درکنار نقد وخلاصه ی سیمپل دوست داشتم چند خط اضافه کنم ..

اگر از من بپرسن سریال شهر بی رحم چه جور سریالیه ..

میگم یه سریال اکشن ..با روندی فوق العاده پیچیده وتو درتو ..با فضایی سیاه وتاریک وخفقان اور .پراز باند بازی ومافیا با صحنه های بیش ازحد باز ..وباپایانی درخور سریال وواقع گرایانه

قطعا این سریال یکی از بهترین های ژانر اکشن و پلیسیه ..از اون دست سریالها که واقعا مثل اسمش میمونه .پراز باند بازی ومافیا ..ادم هایی چند بعدی که حتی تا قسمت های اخر هم نمیتونی تشخیص بدی خوبن یا بد ..

اما من به چند دلیل این سریال رو به اونهایی که روحیه ی لطیف دارن توصیه نمیکنم ..

اول ازهمه فضای واقعا خفقان اور سریاله ..همه چیز تیره است از فضای اطاق پاکسا آدر تا محیط کاباره انگار رو همه چیز یه گرد خاکستری ریختن که طبیعتا روحیه رو خسته میکنه

دوم صحنه های بیش ازحد بازه سریال ..که به نظر من تا این حد لزومی نداشت که کارگردان جزئی نگر باشه ..

ودراخر پایان بد ویا باز سریال ..بعضی ها پایان رو بد میدونن بعضی ها مثل من باز ..که عملا باعث میشه خستگی سریال بعد از اون همه تب وتاب وبالا وپایین رفتن روشونه اتون سنگینی کنه جوری که هنوز که هنوزه از تصور سریال قلبم میگیره ..

بین تمام سکانس ها هم صحنه ای که پاکسا ادر تو یه دالان با اشرار مبارزه میکنه رو انتخاب میکنم ..

اما دراخر سریالیه که به اکثریت پیشنهادش میکنم وحیفه که این سریال رو ندیده رها کنید ..

من مثل سیپمل جان نیستم ونمره دهیم عجیب غریبه شاید ..اما نمره های بالای 9 رو گذاشتم برای سریالهای که همه جوره از دیدنشون لذت بردم ..بهش نمره ی 8.8 از 10 رو میدم وتوصیه اش میکنم ..