دوران جوانی ..

خب این سریال دوازده قسمتی تقریبا کوتاه رو به خاطر ریتینگ وسبک سریال وتعاریف دوستان شروع کردم ..

خلاصه ی داستان ..

سریال از اومدن دختر ساده ای به اسم یون جه به پانسیونی که یه پیرزن خوش پوش اون رو اداره میکنه شروع میشه ..تو این پانسیون چهار تا دختر دیگه با انواع واقسام اخلاق ها وزندگی های متفاوت زندگی میکنن

یکیشون بیش از حد مایه دار وشیک پوشه وبا انواع واقسام ادم های مختلف میگرده ..

یکی دیگه عاشق دوست ..**رسشه و با اینکه طرف هیچ قدم مثبتی براش برنمیداره بازهم باهاش خوب ومهربونه ..

نفر سوم یه ادم دروغگو والکی خوش وبه شدت منحرفه ..جالبه وقتی پسرهمکارش بهش میگه تو چرا اینقدر منحرفی میگه کدوم قانونی گفته باید مردها فقط منحرف باشن ..

اخری هم یه دختر فوق العاده درس خون وپرمشغله است که برای دراوردن خرج خونواده وبرادرش چند شیفت کار میکنه وجون میکنه ..

وبیننده تو این دوازده قسمت لحظه به لحظه با زندگی خصوصی وعمومی اینها اشنا میشه وباهاشون اخت میشه ..

جالب اینجاست که هرکدوم از این دخترها با دیگری متفاوته وترکیب این پنج نفر درکنار هم ودرکنار زندگی عشقیشون برای بیننده جالبه ..

درکنار درس وزندگی عشقی وکاری وشغلی ومشکلات خونوادگیشون ..یه تم راز الود هم سریال داره که باعث جذابیت بیشتر سریال میشه ..

خب روند سریال خیلی طبیعی شروع شد ..از اون دست سریالهای تقریبا واقع گرایانه ی ساده است که همه به نحوی باهاش همزاد پنداری میکنن ..مخصوصا دخترها بهتر میتونن با این سریال رابطه برقرار کنن ..چون هرکدوم از دخترهای پانسیون به نحوی یکی از خصوصیات خود ما رو به نمایش میذارن ..

با اینکه ابتدای کار با چند تا شخصیت متفاوت ومختلف اشنا میشیم اما داستان هرچی جلوتر میره بیننده به این شخصیت ها ومشکلاتشون انس میگیره ..حتی دوست داره بهشون کمک بشه ..یا راه درست رو انتخاب کنن ..که دراخر بیننده به همین پایان خوش اما معقول میرسه ..

از بازیگرها راضی بودم ..هرکدوم به شخصیتی که داشتن میخوردن ..فضا سازی پانسیون وگریم وطراحی لباس هم به جا ومرتب بود ..مثلا سونبه یون که یه ادم ساکت ومنزوی وبه دنبال کار بود همیشه بلیز وشلوار میپوشید ..

داستان یه جاهایی طنز میشد ..یه جاهایی خوش گذرونی دخترها رو نشون میداد ..یه جاهایی هم درعین اینکه هرکدوم زندگی جدایی داشتن همکاری وهمبستگیشون تو مشکلات دوستاشون رو نشون میداد غم وشادی وطنز ومشکلات چند تا دختر محصل یا شاغل یا حتی بیکار به خوبی به نمایش دراومده بود ..

اهنگسازی سریال .....هیچ حرفی راجع بهش ندارم ..شاید نقطه ضعف بزرگ این سریال ..

پایان سریال هم خیلی مرتب ومعقول بود من راضی بودم ..نه اونقدر هپی اند ونه اونقدر باز ..خوبیش این بود که پس زمینه ی راز الود رو حل کرد ..وبه نحوی به هرکدوم از شخصیت ها جهت وپایان مناسب داد ..

از دوتا سکانس خوشم اومد ..

یکیش اون قسمتی که یون جه رو میبرن بیمارستان ودخترها به جای گریه کردن هرهر وکرکر راه انداختن ..این هرهر راه انداختنشون تو قسمت عزاداری برادر سونبه یون هم خیلی جالب بود ..همه اش یاد خودمون میوفتادم که تو بعضی مراسم به جای اینکه نخندیم ..بدتر از خنده کبود میشیم ..

یه قسمت هم جدایی سونبه سونگ از دوست **رش بود ..که همه به خوبی درکش میکردن ووقتی بی خود لبخند میزد میدونستن که داره سختی میکشه ..

دراخر بهش نمره ی هشت ونیم میدم ..وبه عنوان یه سریال سرگرم کننده وتا حدی اموزنده پیشنهادش میکنم ..