عنوان: سیاه | بلک | Black
هانگول: 블랙 | Beullaek
ژانر:عاشقانه|جنایی|فانتزی|هیجانی
تعداد قسمت ها: 16
شبکه پخش: OCN
تاریخ انتشار: 14 اکتبر 2017
روزهای پخش: شنبه ها و یکشنبه ها
نویسنده: Choi Ran
کارگردان: Kim Hong Sun
جایگزین سریال: نجاتم بده
محصول کشور: کره جنوبی
زبان: کره ای

خلاصه داستان :

“بلک” ، بلک نام یک فرشته ی مرگ و زنی به اسم کان هارام که میتونه مرگ رو پیش بینی کنه. باهمدیگه اونها برخلافِ قوانین آسمانها مبارزه میکنن تا زندگی کسی رو نجات بدن. با این حال، بلک بعد عاشق هارام شدن قوانین رو نقض میکنه و از خاطرات دنیا پاک میشه

یکی از نکات مثبت فیلم نامه اینه که هرچند قسمت یکبار اتفاق شکه کننده ای انتظار بیننده رو میکشه و بیننده مدام گول میخوره و این غیر قابل پیش بینی بودنش هیجان خیلی خوبی به داستان میده.قشنگی داستان اینه که تا قسمت آخر بازهم معما و ماجرای افشانشده هست و باید تا قسمت آخر سریال رو دید تا متوجه اصل قضیه شد.

این سریال واقعا فیلمنامه قوی و فکر شده ای داشت و از کار نویسنده سریال خیلی خیلی راضی بودم.اولا اینکه سرعت داستان خوب بود.نه خیلی تند که سرسری از مسائل رد بشه و نه خیلی کند که حوصله سر بر بشه.البته قبول دارم که گاهی داستان از هیجان میفتاد ولی بازم به روند خودش برمیگشت.

دوم اینکه داستان چرخش و مانور خیلی خوبی داشت.با اینکه ژانر اصلی سریال معمایی و جنایی بود اما عاشقانه و کمی کمدی هم قاطی کار شده بود که از سنگینی داستان تا حدی کم میکرد و خوبیش این بود که در مواقع خیلی مناسبی اتفاق میفتاد.کمدی کار در حدی نبود که بیننده رو به قهقهه بندازه اما تیکه های بامزه ای داشت و ایده های طنزش جالب بود مثل جمع خنگ کارآگاه ها و حمایت هاشون از هم،رفتار دو دوست 444 وکل کل کردن هاشون باهم یا 444 که باید مثل انسان ها رفتار میکرد و این براش خیلی سخت بود و دیدن تلاش های سختش خنده دار بود.در مورد عاشقانه داستان هم باید بگم که تو قسمتای اول انتظار عاشقانه زیادی رو داشتم و وقتی میدیدم خیلی پررنگ نیست تو ذوقم میخورد اما بعد از مدتی به نویسنده حق دادم.نکات داستان خیلی زیاده و بازکردن گره ها برای بیننده زمان بره واسه همین نه تایمی واسه عاشقانه پررنگ میموند و نه موقعیت مناسبی!برای همین از روند عاشقانه ش تا حدی راضی بودم.عاشقانه شیرین و قشنگی که با وجود پررنگ نبودن دلنشین بود.

نکته سوم که خیلی ازش راضی بودم چینش اتفاقات مختلف و ربط دادن اونا به هم بود.در قسمت اول داستان از وسط یه سری اتفاقات عجیب شروع میشه و خیلی گیج کننده ست و بیننده چیزی زیادی نمیفهمه ولی نویسنده اتقدر ماهره که آروم آروم گره های کوچیک و به ظاهر بی ربط رو باز میکنه تا بتونه به داستان و راز اصلی برسه.اون این کار رو با مهارت تمام انجام میده و در طول انجام این کار از اتفاقات و فلش بک هایی از گذشته استفاده میکنه.در نهایت به جایی میرسه که وقتی بیننده اصل قضیه رو میفهمه متعجب میمونه که از کجا به کجا رسیده و تموم این آدما و اتفاقات بی ربط چطور انقدر دقیق و ظریف به هم ربط پیدا کردن؟!واقعا آفرین به نویسنده که مسیرش رو گم نکرد و بیننده رو کاملا با خودش همراه کرد.

و در نهایت میخوام به نکته ای اشاره کنم که تقریبا تو همه سریالای جنایی کره ای وجود داره و من خیلی زیاد دوستش دارم و اونم اشاره به مفاهیم اخلاقی وگنجوندن اونا تو سریاله.

تو سریال بلک به وضوح به کراهت و بدی گناه خودکشی و ارزش بالای زندگی انسان اشاره میشه.اینکه چقدر بده که یه انسان از رحمت خداش ناامید بشه و خودش رو بکشه.به قول گابلین عزیزمون خدا که همیشه با بنده هاش ملایم رفتار میکنه درمورد انسان هایی که جون خودشون رو میگیرن با خشم قضاوت میکنه.تو سریال نشون داده میشه که خدا به خاطر مجازات این بنده هاست که اونارو به فرشته مرگ تبدیل کرده و علت این مجازات اینه که مدام با انسان های زنده سروکار داشته باشن و افسوس بخورن که چرا زندگیشون رو انقدر راحت از دست دادن و حسرت یکبار دیگه زندگی کردن رو داشته باشن و واسش حرص بزنن.

همینطور نشون می داد که یه انسان هیچوقت نمیتونه مرگ کسی رو به تعویق بندازه و اگه اتفاقی میفته باید میفتاده و حتما پیش اومدن اون اتفاق به خیر و صلاح بنده ها بوده و نباید به هیچ وجه تو کار خدا و حکمتش دخالت کرد.

از کارگردانی کار هم به اندازه نویسندگی و فیلمنامه راضی بودم.تدوین و تصویربرداری واقعا حرفه ای بود و کاملا حس یک کار جنایی حرفه ای رو به بیننده میداد.جلوه های ویژه کار خیلی عالی بود و کاملا به فضای سریال میخورد.اکشن کار هم رضایت بخش بود و به نظرم سطحش از بقیه سریالای جنایی بالاتر بود.

در کل سریال خیلی خوش ساخت و بکر و خوش ایده ای بود.نمیگم که هیچ ایراد و سوتی نداره ولی انقدر جالب و پیش بینی نشده هست و مفاهیمش زیبا و عمیقه که تا آخر بشه دنبالش کرد و خسته نشد.من که خیلی ازش راضی بودم.

توصیه به دیدن:توصیه میشه.

نکات منفی:با اینکه کار قوی و خوش ساختی بود اما سوتی و ایراد هایی هم در اون دیده میشد.چندتایی از اونا رو اشاره میکنم:(خطر اسپویل)

1.چشمای هارام تو بچگی کاملا مشکی بود.چرا بزرگ شد یهو رنگی شد؟؟

2.رفت و آمدهای هارام و بلک به خونه همدیگه خیلی راحت و الکی بود.هارام مثلا یه دختر تنها بود ولی خونش هیچوقت قفل نبود و همه هروقت میخواستن میومدن.خونه موگانگ هم همینطور.حتی اون قسمتی که موگانگ خونه پیرمرد قاتل رو پیدا میکنه هم مخفیگاه پیرمرده که پر از جسد بود اصلا در و پیکر نداشت و موگانگ خیلی راحت وارد شد!!

3.گفته شد که معنی شماره هایفرشته های مرگ تاریخ فوت اوناست.444 اصلا نمیتونه تاریخ باشه!!

4.اون قسمتی که هارام پیرمرد قاتل رو دنبال کرد چند ضربه چاقو خورد اون وقت با اون حالش و با این که یه زنه رئیس مردش رو تا یه غار دنبال خودش کشوند و سرپاهم بود.انگار نه انگار که چاقو خورده!!

5.تو قسمت آخر پلیسا از تصویر یه دوربین مداربسته فهمیدن موگانگ خودش رو پرت کرده.آخه دوربین مداربسته تو ناکجا آباد چیکار میکنه؟؟اونم جایی که انقدر دقیق و واضح تصویر رو بگیره!!

6.تو قسمت آخر نشون داد که بلک تصمیم میگیره کلا نباشه ولی زندگی هارام از تصادف پدر و مادرش عوض شد در صورتی که جون رو تو 8-9سالگیش دید.اگه قرار باشه زندگیش عوض بشه باید با ندیدن جون عوض بشه و گرنه تصادف پدر و مادرش ربطی به وجود داشتن یا نداشتن جون نداشت!!

یه سری اتفاقات هم بودن که ایراد حساب نمیشن ولی شخصا دوست داشتم جالب تر اتفاق بیفته.مثلا اون جایی که کاندیدای ریاست جمهوری رو گیر انداختن مرده خیلی راحت داشت به همه چی اغراق میکرد.کسی که قراره رئیس جمهور بشه نباید حواسش به حرفایی که میزنه باشه؟

یا اون جایی که هارام و رئیسش تو غار گیر کرده بودن موگانگ یکم الکی پیداشون کرد.دوست داشتم هیجانی تر باشه.

یه ابهام هم برام باقی موند!دوست داشتم مشخص میشد که یه انسان باید چندروز به مرگش مونده باشه که هارام بتونه سایه ش رو ببینه؟برام سوال بود.

در کل ایراداتی داشت ولی به نظر من این اصلا از ارزش سریال و فیلم نامه قوی و ایده های نابی که داشت کم نمیکنه!

بازی بازیگران:

عالی.چه فرعی و چه اصلی خیلی خوب کار کردن.مخصوصا سونگ سونگ هان که خیلی تمیز و حرفه ای تفاوت بین 2 کاراکتر هان مو گانگ و بلک رو درآورد.(راستی شما هم وقتی بلک حرف میزد یاد شین سه گی بکش و خلاصم کن میفتادین؟لحنشون خیلی شبیه هم بود! )

سکانس مورد علاقه م:

وقتی بلک حقیقت مرگش رو میفهمه!

آهنگ متن(ost):

عالی. آهنگ another me پیشنهاد میشه.

پایان سریال:(خطر اسپویل )

من از تراژدی بودن پایانش راضی بودم چون خیلی غیرمعقول بود اگه هارام و بلک خوش و خرم باهم زندگی میکردن.از طرفی اون تصمیم بلک که درخواست کرد کلا وجودش انکار بشه تا هارام زندگی آرومی داشته باشه واقعا قشنگ و متاثرکننده بود اما مشکل من با 10 دقیقه آخرشه که به نظرم خیلی مسخره و فانتزی اومد مخصوصا با کلاه گیس مسخره هارام و تیپش.بلک که وجودش انکار شد پس روحی هم نباید داشته باشه چطور به سراغ روح هارام اومد؟؟

10 دقیقه آخرش واقعا غیر معقول و الکی بود.انتظار پایان جالبتری داشتم.